Lieken Meys 75  (Melodie Piet Heyn) 

William Meysman, beter gekend als “De Meys” was gisteren weer eens jarig.
Daarom trakteert hij ons met flessen wijn, want William die is niet karig.

 Hij is in ’t jaar dertig geboren op d’Esp; daar is nog zijn domicilie.
’t Is altijd de zoete inval geweest voor vrienden en voor familie.

’t Hangt en staat daar vol instrumenten, want Meys die kan op van alles spelen.
’s Nachts laat hij de buren soms van zijn muzikale talenten delen.

Iets waarmee hij elke dag weer ne keer stopt, dat is sigaretten roken.
Maar zit hij weer zonder, wees maar gerust, dan pakt hij zijn rood autoken.

Kommen repeteren valt hem toch te zwaar, want hij heeft last-in zijn benen.
En laat hem daarover g’rust, dring niet aan, hij krijgt het dan op zijn “zenen”.

Af en toe, zoals op een dag als vandaag, is William toch niet te houden.
Hij bijt op zijn tanden, zoekt ne chauffeur en wordt dan weer eens de oude.

Hij heeft ook een buitenverblijf daar in ’t Trod alst moet kan hij er zelfs koken
De Zangers en boskakkers mogen er barbecue houden en vuurke stoken.

Van een vrouw heeft Meys nog altijd gene last soms wel van een lastig kieken.
Die kakelen ook maar leggen een ei al moet ge da soms wel “zieken”.

Na wat Op-Als en wat gebabbel wil hij de avond nogal eens rekken.
Want hij vindt het erg een goei compagnie zomaar uit elkaar te trekken.

Terug naar 'Fotoalbum'